De beide werknemers waarbij zich intussen een derde heeft aangesloten besluiten zelf iets te ondernemen. Ze leggen elk een rijksdaalder op tafel en gaan reclame maken. In een café in het dorp vinden ze een locatie en ook een arts is bereid les te geven. Er wordt een voorlopig bestuur gevormd en zij sluiten zich aan bij de inmiddels ontdekte Kon.Ned.Ver. voor EHBO, toen nog gevestigd aan de Vondelstraat in Amsterdam.

Om de 2 jaar wordt een nieuwe cursus gestart. Er zijn nog geen herhalingslessen. Je blijft gewoon lid van de EHBO Ver., volgt weer trouw de lessen van de volgende cursus en je diploma wordt verlengd. De contributie wordt per keer op kaartjes vermeld en contant geďnd door de penningmeester op de cursusavonden of hij komt het bij je thuis halen!

In September '53 komt er een andere arts. Hij wil het later wat gezelliger maken. Hij geeft de theorie en laat onder zijn toezicht de praktijk doen door reeds gevorderden. Ook stelt hij voor een kopje koffie in de pauze aan te bieden. En zo gebeurde het dat een tweetal bestuursleden waaronder Nel Matthijs, op de fiets met een tas vol met rammelende kopjes, oploskoffie, melkpoeder, suiker en een snelkoker naar de EHBO gaat. Er wordt een klein bedrag door de leden betaald voor de koffie waarvan we steeds wat overhouden. Dit wordt bij elkaar gespaard en daar wordt een opblaasbare beademingspop van aangeschaft. Met deze pop geven wij demonstraties op de toen nog Lagere Scholen in Uithoorn. Het is het prille begin van de nu alom bekende Jeugd-EHBO.

Uithoorn wordt groter, onze vereniging groeit gestadig. Het bestuur wordt uitgebreid. Het tijdperk van de echt opgeleide kaderinstructeur breekt aan en alles wordt professioneler.

De Jeugd EHBO wordt in 1978 op 1 schoolofficieel gestart. Al spoedig volgen meer aanvragen en rond 1980-1981 geven wij op zo'n 14 scholen les in samenwerking met een aantal leden van de EHBO-ver. St.Camillus in Uithoorn. Ook EHBO-hulp bij Sportmanifestaties e.d.wordt steeds meer gevraagd. Kortom, de Kon.EHBO afdeling Uithoorn is een belangrijke vereniging voor de Gemeente. Het Gemeentebestuur ziet dat ook in en verleent ons subsidie, afgestemd op het aantal leden.

Intussen hebben wij verschillende leslokaties gehad en komen dan in de toen nog Lagere Technische School. We hebben er een fijne ruimte, kunnen ons materiaal goed opbergen en uitbreiden en er zijn prima oefenmogelijkheden. Lotus doet zijn entree. Op aanraden van de toenmalige voorzitter gaat een van de leden een Lotuscursus volgen. Als deze in 1970 slaagt, is de voorzitter nog niet tevreden. Hij wil meer Lotus. Hij stelt voor een Lotuscursus in Uithoorn te starten. De ruimte is er. Een arts is bereid les te geven en een 12-tal EHBO-ers uit de omtrek meldt zich voor de Ie cursus. Samen met een Lotuscollega uit Mijdrecht geeft ondergetekende de lessen. Eind 1971 en begin 1972 behalen zij hun Lotusaantekening. De EHBO wordt nu een stuk levendiger. Geen slachtoffer meer met een briefje erop: gebroken been of bewusteloos. Nee, echt acterende slachtoffers in een opgebouwde ongevalssituatie.

Verder moet contributie en lesgeld regelmatig worden aangepast. Op deze wijze kunnen wij de vereniging naar behoren draaiende houden. Volgende maatregel van de Gemeente is dat wij niet meer in Openbare Schoolgebouwen mogen maar wel in een door de Gemeente opgericht Verenigingsgebouw tegen betaling van huur per lokaal. Het wordt touwtrekken om bergruimte maar door het huren van dure kasten in het gebouw kunnen wij onze spullen weer goed kwijt!

Gelukkig hebben wij altijd artsen gehad en kunnen wij jaarlijks een cursus starten met een arts en een of twee kaderinstructeurs. Ook de Lotusafdeling zit in hetzelfde gebouw zodat "even optreden" geen bezwaar is. Een probleem waar ook andere afdelingen mee zullen zitten, is het verkrijgen van voldoende EHBO-ers voor de inzet. De vraag is groot en het blijft moeilijk. Wie heeft een pasklare oplossing?

Gaat onze afdeling met zijn tijd mee? Ja zeker, U kunt ons vinden op Internet onder: www.ehbo-uithoorn.nl
Jaarlijks volgen zo'n 20 a 25 personen een cursus en hebben wij een vast ledental van rond de 120.
Nu, na 45 jaar, kunnen wij zeggen, wij hebben door gezamenlijke inspanning een gezellige, prima lopende vereniging. Een goed functionerend bestuur, dat het vrijwilligerswerk hoog in het vaandel heeft staan! Laat het zo blijven!